Varoluşçuluk akımında insan saf ve tek
başınadır. Bireyin kendi özgür iradesiyle yaptığı seçimler onun özünü oluşturur. Ayrıca
60’lı yıllara damgasını vuran “beat” akımının da felsefesinde bireyin
özgürleşmesi ve toplumun ona sunduğunu reddetmesi vardı. Bu anlamda varoluşçuluk akımıyla ortak
bir fikri paylaşıyordu. Tam bu dönemde hayata gelen Ortaçgil ise lise ve
üniversite yıllarında varoluşçuluk akımını takip etmiş ve beat geleneğinden de
etkilenmişti. Onun müzikal anlayışında bu iki öğe çok önemli yer kaplamaktadır.
Şarkılarındaki bireyselci tavır beat kuşağının ve varoluşçuluk akımının
etkilerinin sonucudur. Varoluşçuluktaki öz kavramının vurgusu Ortaçgil’in şarkı
sözlerinde de kendini göstermiştir. Örneğin “Memurun Şarkısı”nda varoluşçuluğun
izlerini görebildiğimiz şu dizelerle karşılaşabiliriz: “Bir meyvenin çekirdeği gibi atılmışız öyle
derler. Oysa yaşam meyveden değil
çekirdekten çıkar”. Buna bir başka örnek “Olmalı Mı Olmamalı Mı” şarkısı
verilebilir.Varoluşçuluk akımındaki
insanın kendi varlığını kendi yarattığı öğretisi bu şarkıda karşımıza çıkar.
İnsan kendi özünü oluştururken bir çok seçeneklerle karşılaşır ve bu seçeneklerle
dolu değişim süreci onun asıl benliğini oluşturur. Bu değişimi, Ortaçgil’in “Olmalı
Mı Olmamalı Mı” şarkısı şu dizelerle anlatmaktadır : "Olmalı mı olmamalı mı? Yoksa hiç
değişmemeli mi? Ama ben değişmezsem ben olamam ki".
