BÜLENT ORTAÇGİL KARİKATÜRLERİ

Umut Sarıkaya ve Yiğit Özgür'e ait Bülent Ortaçgil'i konu alan karikatürler: 

BÜLENT ORTAÇGİL 1990 TRT KONSERİ

“Gökkuşağı”, “Çakıktaşı” gibi sevilen müzik programlarına imzasını atan Cumhur Atalay’ın yapımcılığını üstlendiği programın 1990 yılının Ağustos ayındaki konuğu Bülent Ortaçgil’di. Haziran ayı ortalarında yapılan çekimlerde gerek sanatçı Bülent Ortaçgil, gerekse yapımcı Cumhur Atalay programı bir konser mizanseni içinde çekmeyi planlamıştı. Ve mekan olarak Beşiktaş Abbasağa Parkı’nı seçmişti. Çekim ekibi ve Bülent Ortaçgil, parkta yerlerini aldıklarında “yediden yetmiş yediye” mahalle sakinlerinin kuşatmasına uğradılar.
Beşiktaş Abbasağa Parkı’ndaki çekimde Bülent Ortaçgil, elinde gitarıyla “sevgi”den, “yaşamın ak ve kara”larından söz ederken, parkı dolduran mahalle sakinleri sohbet ediyor, sahnede çocuklar cirit atıyor, mantar tabancaları patlıyordu.
İşte “Yaz Konserleri”nin ikincisinde izlediğimiz Bülent Ortaçgil şu parçalarla ekrana geldi:

“Bozburun”, “Bu İş Zor Yonca”, “Küçük Şeyler”, “Olmalı Mı Olmamalı Mı”, “Değirmenler”, “Benimle Oynar Mısın”, “Sıcak”, “Saçların”, “Sevgi”, “Beni Kategorize Etme”

  
ORTAÇGİL'İ SEVER MİSİNİZ?

BÜLENT ORTAÇGİL EVE DÖNÜŞ

Askerlik döneminde Ortaçgil Siret Yurtsever ile tanışır. İki kafadar rock müzik grubu kurarak Norveç'e giderler. Grubun adını "Solid" koyarlar. Bu sırada Ortaçgil Yamaha School Of Music'ten öğretmenlik teklifi alır: fakat bu ülkede yaşayamayacağı kararına varan Ortaçgil 12 Eylül 1980 darbesine günler kala Türkiye'ye döner. 

Bülent Ortaçgil 1995 "Laf Lafı Açıyor" programı

Bülent Ortaçgil 1995 yılında Cem Özer'in sunduğu "Laf Lafı Açıyor" programına katıldı. Program gereği Ortaçgil için sokak röportajı yapıldı ve "Bülent Ortaçgil Galatasaray'ın başına getirilecekmiş ne düşünüyorsunuz" diye soru yöneltildi. Ortaçgil'i tanımayan kitle genelde yabancı bir antrenör gelmesini tercih ederdik gibi cevaplar verdi. Bu durumu 95 yılına ait Milliyet gazetesi arşivlerinden bir küpürle de görebiliriz

BÜLENT ORTAÇGİL ve MÜZİKAL GELİŞİMİ

Yabancı dilde eğitim veren bir okulda okuyan Ortaçgil müzik öğretmeninden klasik müzik dinlemeyi hatta sevmeyi öğrenmiş, popular müziğin doğduğu bu yıllarda arkadaşlarıyla birlikte gitar çalmaya başlamıştı. Gitar çalmayı bilen kişileri taklit ederek gitar çalmayı öğrenen Ortaçgil  Simon & Garfunkel  ve Bob Dylan plakları dinleyerek müzik zevkinin temellerini atmıştı. Ortaçgil’e göre müziğin popülerleştiği  ve müzik teknolojisinin yaygınlaştığı bu dönemler onun için şanslı bir çağdı. Bu dönem The Beatles dinleyerek onlardan çağın popular müziğini öğrendi.  Donovan’ın kendine has arpejleri, The Beatles ‘ın 50’li yıllardan kalma Beat geleneğini belli bir noktaya getirmesi, Bob Dylan’ın folklorik müzikal anlayışı ve bunun gibi bir çok sanatsal bakış, onun müziğinde önemli yerlere sahipti.  Yaptığı müziğin kitlelere ulaşamayacağını ve bu müzikle yaşamını sürdüremeyeceğini düşünerek müzik ve para kazanma ilişkisi içine girmemeye karar veren Ortaçgil iyi okullarda okumanın getirdiği avantajla kimya mühendisi oldu. Uzun çalışma saatleri ona şarkı aracılığıyla söylemek istediklerini söylemesine imkan vermiyordu. 30’lu yaşların sonuna doğru şarkı yazmadan yaşamak istemediği kararına vardı ve bu amaçtan hiç ödün vermeden müzik sektörüne tekrar döndü. Genç ve üretken çağında istediklerini yapamamanın pişmanlığı olsa da, elinde birikmiş epey şarkı olmuştu. Kent insanının dertlerini anlatan ve  kentleşmenin yaygınlaştığı dönemden gelen Ortaçgil kent ozanı diye anılsa da o bu tür tanımlamalara hiç bir zaman onay vermedi.  Son yıllarda klasik müzik ile ilgilenmeye başladı.  John Williams’ın Bach süitleri onda önemli bir yer edindi; hatta bazen klasik gitarı eline alarak bazı kısımlarını çıkarmaya çalıştı. Enstrümantel caz müziğine ilgi gösterdi ve Esbjörn Svensson dinlemeye başladı.  Son olarak da ciddi hayranı olduğu grup  Beady Belle’dir.

BÜLENT ORTAÇGİL ve AHMET KAYA

Bülent Ortaçgil: “Ahmet Kaya’yı tanımadım, müziğini de çok fazla bilmiyorum: ancak milyonları derinden etkilemiş Ahmet Kaya için hazırlanan ‘…bir eksiğiz ’de yer almayı istedim. Kaya’nın ne söylediğinden çok, söylemesi gerektiği şeyleri rahatlıkla ifade etmesi gerektiğini düşünüyorum. Türkiye’nin bu günlerde birbirine empati kurmak ve saygı duymak konularında ortak hareket etmeye ihtiyacı var. Empatileri geliştirecek bu gibi projelere şiddetle ihtiyaç var. Bu album Türkiye için örnek olmalı"
                                                Ortaçgil'i Sever Misini ?

BÜLENT ORTAÇGİL VE KONFOR ALANI (COMFORT ZONE)

Bülent Ortaçgil’in “Pencere Önü Çiçeği” şarkısını “konfor alanı” terimiyle birlikte de düşünebiliriz.  Konfor alanı hayatının büyük bir bölümünü içinde sürdürdüğün, kendini güvende hissettiği görünmez alandır. Her gün işe giderken alışıla gelmiş trafik sıkışıklığı, arkadaş çevren, her zaman tercih ettiğin yol vs.  senin konfor alanını oluşturur. Öyle bir alandır ki bu aslında çocukken daha genişken toplumsal alışkanlıklara boyun eğdikçe bu alanı daraltırız.  Keşfetmeyi ,  öğrenmeyi başarabilmek bu alanın sınırlarını aşmaktan geçer. Ortaçgil’in “Pencere Önü Çiçeği” şarkısındaki anlatılan da, o çiçeğin kendi konfor alanıdır bir nevi.  Ortaçgil bu şarkıyı kendi fil dişi kulelerinde saklanan entelektüel sınıfı eleştirmek için yazdığını söylese de, konfor alanı içinde kendi sınırlarını aşamayan biz sıradan insanları da bu şarkıda görmemiz mümkündür.