Bülent Ortaçgil genelde tek seferde canlı yapılan kayıtlarla
albümlerini oluşturuyordu. Bu tür hücum kayda bir örnek de ilk albümünden
itibaren geçen 25 yıllık süredeki şarkıları derleyip topladığı “ Eski Defterler
“ albümüydü. En önemli Ortaçgil şarkılarının
yeni düzenlemeleriyle yerini aldığı “Eski Defterler” albümü ilginç detaylarıyla
da dikkat çekmektedir. Örneğin, albüm
oluşturulurken 4 saate yakın uğraşılan kayıt denemesiyle bir türlü Ortaçgil’in
içine sinmeyen Çığlık Çığlığa şarkısı bu sebeple albüme dahil olamamıştır.
Albümdeki bir diğer ilginç durum hücum
kaydının da etkisiyle bazı şarkılar yanlış kaydedilmiştir. Mesela “Beyazın
Şarkısı”nın ilk dizelerinde hata yapılmıştır: “Beyazlara hep gri dedik
darılmasın diye siyahlar…” dizesi albümde “siyahlara
hep gri dedik darılmasın diye beyazlar…” şeklinde söylenmiştir. Bu hatalar
fark edilse de değiştirilmemiştir, hatta albüm kapağında hataları bulun eğlenin
açıklaması yapılmıştır.
19 Kasım 2013 Salı
10 Kasım 2013 Pazar
BÜLENT ORTAÇGİL BİR GÜN KÖŞE YAZISI
Bülent Ortaçgil'in 14 nisan çarşamba günü Bir Gün gazetesinde yayınlanan köşe yazısı. Bu köşe yazısının devamı gelmemekle birlikte o ilk ve son köşe yazısı şöyle :
Bu ne cesaret
derseniz
Bu bir 'ilk' yazı. Kelimenin bütün anlamıyla bir 'ilk' yazı. Bir gün'e ilk kez yazı yazıyorum. Daha doğrusu 'bir' gazeteye ilk kez yazı yazıyorum. Daha da doğrusu bu yaşamımın yayınlanan 'ilk' yazısı. Peki, 'bu ne cesaret?' ya da 'sen kimsin hemşerim?' diye soranlara bir açıklama yapmam gerek. Evet yazmakla uğraşmadım ama onun komşusu olan 'şiir'in uzaktan akrabası bir meslekten geliyorum. Ben bir şarkı yazarıyım. 1969'dan beri önceleri hevesli, giderek amatör, sonraları profesyonel olarak bu işle uğraştım. Müziği kendim yazarım. Haydi o çok özel bir iş diyelim ama ya şarkı sözleri? tek boyutluluktan kaçınan, herkese katıldığı oranda keyif alma şansı veren, biraz soyut biraz gelenek dışı ama çok katmanlı şarkı sözlerim vardır.Şiirle aşık atabilirler mi? hayır. ama sıradan şeyler olmadıklarını da biliyorum.
Sanatçı bile sayılmayabilirim.
Bu 'ilk' yazıyı yazmamın cesareti ondandır... Tanıdığım, sanatla uğraşanların çoğu aşırı 'ben merkezci' insanlardır. Kendilerine sonsuz güvenen, en iyi ve en doğru işi kendilerinin yaptığından emin, herkesten farklı olduklarına ve bu farkı fark etmeyenlerin zaten hiçbir şeyden anlamadıklarına inanırlar. Kendi gerçeklik oyunlarında kendi başlarına devinip dururlar. Yanlarından geçenlerin arkalarından kıkırdaşdıklarını duyarsanız onlar fark etseler bile hiç ilgilenmezler bu durumla.
Ben pek öyle biri değilim.(o yüzden sanatçı bile sayılmayabilirim!) ancak o dünyanın içinde yer alıyorum. Biraz uzaktan da olsa bir sürü ayrıntı biliyorum. Hiç kimseyi çok iyi tanımam ama o dünyadan tanıdığım çok. Sizlere onlardan söz edebilirim. müzisyenleri anlatabilirim. Hiç ortaya çıkmamış yönlerini konuşuruz. O ay yayınlanmış albümleri gözden geçiririz. Ya da yeni haberleri sizlerle paylaşırız. Müzik pazarını inceleriz. Kimi zaman hiçbirini yapmayız da kendi penceremden dışarısının nasıl göründüğüne bakarız. Okuduğumuz kitaplardan, ilk izlediğimiz filmlerden, 'kahraman bakkalın süpermarketlere karşı' yitirdiği savaşlardan, boğaz vapurlarının tarifelerinin değiştiğinden de söz edersek kimse şaşırmasın!
Hala 'partisizim'
Hala 'partisiz' biriyim ben. Onun için güncel politikadan konuşmasak daha iyi olur! Elim ve yüreğim acıya acıya vermek zorunda kaldığım oyları hatırlayınca yeteri kadar sinirleniyorum zaten. (o işi erbaplarına bırakalım!)
Ağaçlarla ilişkiniz nasıldır? Ben adlarını yeni yeni öğreniyorum. Üç beş ağaçlık bir repertuarım vardı, giderek artırıyorum. Kıbrıs akasyası ile mimozanın aynı ağaç olduğunu geçenlerde öğrendim. Turnelerde otobüsle seyahat ederken 'yol kenarlarındaki ağaçların adlarını bilme' yarışması oynayabiliyorum artık. Peki hiç yakamoz gördünüz mü? Fırsat varken, hemen güney denizlerine gidip ayın olmadığı gecelerde ılık sulara kendinizi bırakıp görün. O da sokak yoğurtçuları gibi kaybolmaktadır. Ben uyarmış olayım.
Ellerim titreyerek yazdığım bu 'ilk' yazıyı bitirmek üzereyim. Sizlerle önceleri ayda bir birlikte olacağız. Kendime güvenim arttıkça belki daha sık buluşuruz.
Herkese kocaman bir 'merhaba'!
Bülent Ortaçgil, 14 Nisan Çarşamba, Bir gün
Bu bir 'ilk' yazı. Kelimenin bütün anlamıyla bir 'ilk' yazı. Bir gün'e ilk kez yazı yazıyorum. Daha doğrusu 'bir' gazeteye ilk kez yazı yazıyorum. Daha da doğrusu bu yaşamımın yayınlanan 'ilk' yazısı. Peki, 'bu ne cesaret?' ya da 'sen kimsin hemşerim?' diye soranlara bir açıklama yapmam gerek. Evet yazmakla uğraşmadım ama onun komşusu olan 'şiir'in uzaktan akrabası bir meslekten geliyorum. Ben bir şarkı yazarıyım. 1969'dan beri önceleri hevesli, giderek amatör, sonraları profesyonel olarak bu işle uğraştım. Müziği kendim yazarım. Haydi o çok özel bir iş diyelim ama ya şarkı sözleri? tek boyutluluktan kaçınan, herkese katıldığı oranda keyif alma şansı veren, biraz soyut biraz gelenek dışı ama çok katmanlı şarkı sözlerim vardır.Şiirle aşık atabilirler mi? hayır. ama sıradan şeyler olmadıklarını da biliyorum.
Sanatçı bile sayılmayabilirim.
Bu 'ilk' yazıyı yazmamın cesareti ondandır... Tanıdığım, sanatla uğraşanların çoğu aşırı 'ben merkezci' insanlardır. Kendilerine sonsuz güvenen, en iyi ve en doğru işi kendilerinin yaptığından emin, herkesten farklı olduklarına ve bu farkı fark etmeyenlerin zaten hiçbir şeyden anlamadıklarına inanırlar. Kendi gerçeklik oyunlarında kendi başlarına devinip dururlar. Yanlarından geçenlerin arkalarından kıkırdaşdıklarını duyarsanız onlar fark etseler bile hiç ilgilenmezler bu durumla.
Ben pek öyle biri değilim.(o yüzden sanatçı bile sayılmayabilirim!) ancak o dünyanın içinde yer alıyorum. Biraz uzaktan da olsa bir sürü ayrıntı biliyorum. Hiç kimseyi çok iyi tanımam ama o dünyadan tanıdığım çok. Sizlere onlardan söz edebilirim. müzisyenleri anlatabilirim. Hiç ortaya çıkmamış yönlerini konuşuruz. O ay yayınlanmış albümleri gözden geçiririz. Ya da yeni haberleri sizlerle paylaşırız. Müzik pazarını inceleriz. Kimi zaman hiçbirini yapmayız da kendi penceremden dışarısının nasıl göründüğüne bakarız. Okuduğumuz kitaplardan, ilk izlediğimiz filmlerden, 'kahraman bakkalın süpermarketlere karşı' yitirdiği savaşlardan, boğaz vapurlarının tarifelerinin değiştiğinden de söz edersek kimse şaşırmasın!
Hala 'partisizim'
Hala 'partisiz' biriyim ben. Onun için güncel politikadan konuşmasak daha iyi olur! Elim ve yüreğim acıya acıya vermek zorunda kaldığım oyları hatırlayınca yeteri kadar sinirleniyorum zaten. (o işi erbaplarına bırakalım!)
Ağaçlarla ilişkiniz nasıldır? Ben adlarını yeni yeni öğreniyorum. Üç beş ağaçlık bir repertuarım vardı, giderek artırıyorum. Kıbrıs akasyası ile mimozanın aynı ağaç olduğunu geçenlerde öğrendim. Turnelerde otobüsle seyahat ederken 'yol kenarlarındaki ağaçların adlarını bilme' yarışması oynayabiliyorum artık. Peki hiç yakamoz gördünüz mü? Fırsat varken, hemen güney denizlerine gidip ayın olmadığı gecelerde ılık sulara kendinizi bırakıp görün. O da sokak yoğurtçuları gibi kaybolmaktadır. Ben uyarmış olayım.
Ellerim titreyerek yazdığım bu 'ilk' yazıyı bitirmek üzereyim. Sizlerle önceleri ayda bir birlikte olacağız. Kendime güvenim arttıkça belki daha sık buluşuruz.
Herkese kocaman bir 'merhaba'!
Bülent Ortaçgil, 14 Nisan Çarşamba, Bir gün
SÖZLERİ BÜLENT ORTAÇGİL'E AİT OLAN ŞARKILAR
Bülent Ortaçgil'in kendi yazıp bestelediği şarkılarının dışında, başka sanatçıların albümlerinde yer alan ve sözleri kendisine ait olan şarkıları da vardır. Bu şarkıların bir listesini hazırlamak gerekirse aşağıdaki bu liste bu konuda yardımcı olacaktır.
Ortaçgil'i Sever Misiniz?
Ortaçgil'i Sever Misiniz?
7 Kasım 2013 Perşembe
BÜLENT ORTAÇGİL VE "SEN" ALBÜMÜ
Bülent
Ortaçgil 2003 yılında yaptığı “Gece Yalanları” albümünden itibaren ara verdiği
yedi yıl süresince şarkılar yazdı ve “Sen” albümünü oluşturdu. Bu albümün
şarkılarıyla o kadar uğraştı ki bazen bazı şarkılarını defalarca değiştirdi. Albüme
70’li yıllardan kalma bir kaydın günyüzüne çıkmasıyla albüme konulan bir
Ortaçgil şarkısı da var. “Niçin” adlı şarkı bu anlamda albümün genelinden
ayrılmaktadır. Genellikle konsept albümler yapan Ortaçgil bu albümünde de “Deniz” konseptiyle
karşımızda. Her ne kadar şarkılardaki “Deniz” teması ağırlıkta olsa da, 50’li
yaşları geride bırakan Ortaçgil’in hayat muhasebesi yaptığı şarkılarda büyük
çoğunlukta.
Bülent
Ortaçgil’in Sen albümünde hayat muhasebesi yaptığı o şarkılardan bir kaç alıntı
:
“Romanlarım
öyküleşir
Hastalıklarımı dinlerim
Gittikçe babama benzerim
Sokaklarım karmaşıklaşır” Hiç Canım Yanmaz
“Kolunu
kaptıranlara çare bulunmaz
Yaşam bizden hızlı
Beklesen
olmaz” Denize Doğru
"İstediğini yap çok geç kalmadan
Daha güç olmadan
İstediğini
yap her şey bitmeden" İstediğini Yap
"Yudum yudum biriktirmişiz
Biri çarpıp dökmüşse
Artık dolmuyorsa acıtır" Acıtır
Ayrıntılar şarkısı ise başlı başına bu amaçla
yapılmış bir şarkıdır :
"Hep çok şey istedim
Beğenilmedim
Sevenler de oldu
Bu kez ben kaçtım
Birkaç kez âşık oldum
Her şeyi yıkıp geçtim
Daha çok gençtim
Fark etmemiştim"
...
5 Kasım 2013 Salı
BÜLENT ORTAÇGİL ve DOSTOYEVSKİ
Bülent Ortaçgil lise
yıllarında takip etmeye
başladığı “Varoluşçuluk” akımını üniversitede
Dostoyevski okuyarak devam ettirmiştir.
Dotoyevski’nin tüm külliyatını okuyan
Ortaçgil
onun edebi dilinden etkilenmiş, akıcı yazım
tekniğini ve karakterleri
analiz edişini beğenmiştir.
Bir röportajında Ortaçgil “en hayranlıkla
okudugum
insan şimdiye kadar Dostoyevski”
diyerek ondan ne kadar etkilendiğini
göstermiştir.
Bülent Ortaçgil ve Dostoyevski’nin aynı noktalara
değinen sözlerinden
bir kaç alıntı yapmak
gerekirse şöyle başlamak iyi bir adım olacaktır :
Dostoyevski:
“Çoğu zaman, kelimenin gerçek anlamıyla acıyla
farkına
varıyorum ki, anlatmak istediğimin yirmide
birini bile anlatamadım ve hatta
hiçbir şey
anlatamadım”
Bülent Ortaçgil
“Konuştum,konuştum bir baktım ki daha
başlamamıştım.
Konuştum,konuştum çok
konuştum anladım ki hiçbir şey
anlatamamıştım…”
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Dostoyevski:
“Bir insanın hayatının ikinci yarısı, ilk yarıda
kazanılan alışkanlıkların
sürdürülmesinden ibarettir.”
Bülent Ortaçgil:
“Oyuncağıyız artık alışkanlıkların”
4 Kasım 2013 Pazartesi
BÜLENT ORTAÇGİL "DEĞİRMENLER"
Bülent Ortaçgil çocukken Ankara’da
anneannesinden bir kelime duymuştu. O kelimenin içindeki ritm ve şiirsel anlam
onu o kadar etkilemiş olsa gerek ki
yıllar sonra “Değirmenler” şarkısında da bu kelimeyi kullanacaktı. “Zaman düşer
ellerimden yere, oradan tahtaboşa”. Tahtaboş merdiven altı anlamına gelen yöresel
bir kelime. Bazıları bu şarkıda tabutu simgelediğini düşünür; fakat Ortaçgil “Tahtaboş” kelimesini kendi içindeki melodisi
ve bilinmezliği simgelemesi sebebiyle kullanmıştı.
“Değirmenler” şarkısı bir çok
Ortaçgil şarkısından farklı olarak çok kısa zaman içerisinde yazılmıştır. 1982-1983 yılları arasında Levent Kırca’nın
"Hodri Meydan" sahnesinde bir çok jazz müziği sanatçısı ile birlikte Bülent
Ortaçgil de sahne alacaktı. Sırasını beklerken Ortaçgil repertuar olsun diye on
beş dakikalık bir süre içinde “Değirmenler“ şarkısını yazmıştı. Daha sonra bir
çok müzisyen tarafından da yorumlanan şarkı Ortaçgil dinleyenler için önemli
bir yer edinmiştir. Ortaçgil'i Sever Misiniz?
3 Kasım 2013 Pazar
BÜLENT ORTAÇGİL "ŞARKI YAZAMIYORUM"
Ortaçgil sık sık röportajlarında da belirttiği üzere son
dönemlerde şarkı yazmakta zorlanmaktadır.
Bunun sebebini ilerleyen yaşa yoruyordu. Ortaya çıkan şarkıları
kendisine beğendirmede zorlanmaya başlamıştı. O her şarkısını dünyayı değiştirme
umuduyla hayata getiriyordu. Son dönemlerde şarkı yazmada zorlanmasının
sebebini de bir röportajında artık dünyayı değiştirme isteğinin giderek
azalmasıyla açıklıyor ve bunu da ilerleyen yaşa bağlıyordu. Ortaçgil şarkı
yazamamasını şöyle yorumluyor :
“Yaşla
ilgili olabilir, dünyayı daha fazla kabullenmeye başladım, eskiden
kabullenmiyordum, şimdi hiçbir şey beni şaşırtmıyor, mesela belki de ondan
yazamıyorumdur şarkı”
Ayrıca Ortaçgil bu tıkanıklığı şu şekilde açıklıyor:
“Evet, ama yani her musluğun bir akış süresi
var, su bazen bitebilir.”
Ortaçgil’in şarkı yazma konusunda girdiği bu çıkmaz biz dinleyenleri üzebilir; fakat biliyoruz ki “Bu su hiç durmaz”
Ortaçgil’in şarkı yazma konusunda girdiği bu çıkmaz biz dinleyenleri üzebilir; fakat biliyoruz ki “Bu su hiç durmaz”
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)





